İncir... Ağaçlardan sofralarımıza gelen meyvelerin efendisi olur kendisi. Bilimsel adıyla Ficus carica lezzetiyle ağızlarımızı, yaratılışıyla zihinlerimizi meşgul ediyor. Yüksek lif, vitamin, antioksidan ve mineralli içeriği sayesinde yalnız bağırsaklara değil kemik ve cilt sağlığına da çok iyi geliyor. Bununla birlikte yaşlanmayı geciktirdiği ve iltihap sökücü özelliği olduğu da söyleniyor. 
Yalnızca meyvesinin tadı değil bitkisi de kendine has üreme yöntemiyle dikkat çekiyor. Dişi incir arısı da bizim gibi incire pek ilgili, fırsat bulur bulmaz giriveriyor erkek incirin içine. Ancak açgözlülük insanoğluna yakışmadığı gibi bu zavallı arıcığa da yakışmıyor, orada can veriyor. 'Her bitiş bir başlangıçtır.' diyen yavrular durur mu? Polenleri aldıkları gibi dişi incire varıyorlar ve tozlaşmayı sağlıyorlar. Tozlaşan incir ise olgunlaşıyor ve arılar emeklerinin karşılığını alıyor ancak merak etmeyin: Yenilebilir pek çok incir üremek için arılara ihtiyaç duymaz.
Arılar dışında pek çok böcek ve kuşla da arası iyi olan bu sosyal bitki sağlam kökleri nedeniyle etrafındaki bitkilerin yaşamasına da pek olanak vermez. Olgulaşana dek o yaşadığı sancılı süreçleri unutup adeta kibirli bir şekilde bahçesinde yaşamayı hak eden tek bitki gibi davranır. Asaletine ve köklü geçmişine rağmen bir de yanında yöresinde ev bark bırakmaz; temelleri çatlatır, duvarları yıkar. İşte bundandır ki kendisine 'yalnız ağaç' diye lakap takarlar. Üstüne bir de hatasını yüzüne vuran cinsten bir deyimi günlük hayatlarına yerleştirirler atalar. Yuvasına bir zarar gelince "Ocağıma incir ağacı diktin!" derler.
Belki de bu kibirli dediğimiz duruş kendisinin haklı güzelliğidir, kim bilir? Allah bilir. Tîn suresinde Rabbimiz şöyle buyurmuştur: " Andolsun incire ve zeytine, Sina Dağı'na ve şu emin beldeye (Mekke'ye) ki, biz insanı en güzel biçimde yarattık." Bu ayette incir ve zeytin, Allah'ın yarattığı nimetlere ve insanın mükemmel yaratılışına işaret eder. Bazı müfessirlere göre ise incir Hz. Nuh'un gemisinin indiği Cudi Dağı civarında yetişen meyveleri temsil eder. İncirin şifaları saymakla elbette bitmez ancak hadis-i şeriflerde geçtiği üzere özellikle basur ve gut hastalıklarına iyi geldiği bilinmektedir. "İncir yiyin eğer ben cennetten inmiş bir meyve olduğunu söylesem şüphesiz incir için derim çünkü cennet meyvelerinin çekirdeği yoktur. İncir yerseniz basur (hemoroid) ve nikris (gut) hastalığını giderir. (Deylemî, Müsnedü'l-Firdevs, ||, 24/2486).
En başta vurguladığımız gibi incir meyvelerin efendisidir. Ben söylemiyorum bunu, Peygamberimiz (sav), incir yiyiniz, zira o meyvelerin efendisidir, buyurmuştur. Tirmizî, Et'ime, 22). Bununla birlikte Peygamberimiz (sav) sadece incirin güzelliğinden değil nasıl tüketirsek daha iyi olacağından da bahsetmiştir: "İncir, sütle birlikte yenirse daha faydalıdır." (İbn-i Sünnî, Amelü'l-Yevm ve'l-Leyle, s. 328)
Velhasıl incir yüce rabbimizin kitabında üzerine yemin ettiği nadir varlıklardan ve Peygamberimizin de tavsiye ettiği yiyeceklerden olmuştur. Mucizevi bir şekilde tozlaşıp vücudumuz için oldukça faydalı maddelerle doldurulmuştur. Bir yandan hadis-i şeriflerde bu kadar övülüp bir yandan da insanlar tarafından yuvaya zarar veren bir etken olarak nitelendirilmesi bir çelişki değil midir? Belki de biz insanoğlu, bazı hikmetleri yanlış anlıyor ve başımıza gelen fenalıkların ardındaki hoş mükafatları görmüyoruzdur.