Hayatı kontrol edebileceğimiz yanılgısına kapılıp her hayalimize ulaşma gayesiyle yaşıyoruz.
Oysa ne kadar çabalarsak çabalayalım, ilahi nizamın önüne geçemeyeceğimizi çoğu zaman unutuyoruz.
Arzu ediyor, elde edemedikçe öfkeleniyor; beklentilerimiz mutlaka karşılık bulsun istiyoruz. Hayır mı, şer mi olduğunu düşünmeden akıp gidiyoruz.

Oysa Rabbimiz bizden yalnızca gayret ister; sonuçlarla kalbimizi meşgul etmemizi istemez.
Çünkü O, hayrın da şerrin de sahibidir. Kulundan isteği ise teslimiyettir.

Teslim olmuş bir kalp, şüpheden ve kaygıdan uzaktır.
Duası için elinden geleni yaptıktan sonra sonuçları Rabb’ine bırakan kimse, akışta huzur bulur.

Egoların mücadele verdiği bu âlemde teslimiyeti seçmek, yüreğin yükünü hafifletir.
Sonuç ne olursa olsun razı olmak, Allah’ın kudretini her şeyin üstünde tutmaktır.

Bu yüzden teslimiyet; özgürlük, ferahlık, ruhsal dinginlik, kabulleniş ve geleceğe dair kaygıdan arınmışlıktır.
Hayat bize kontrolün bizde olduğunu fısıldasa da, asıl mesele kontrolü gerçek sahibine bırakabilmektir.

Belki de artık akışa güvenmenin, sonucu Rabb’e emanet etmenin, egolarla savaşı bırakmanın vaktidir.
Zira Allah’a teslim olan bir kalp, ümitle yeşerir; dua ile güven bulur; kabullenişle isyandan uzak durur.

Rabbimiz bizleri, Hz. İbrahim (AS) gibi teslimiyet timsali kullarından eylesin.