"اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ بِالسُّٓوءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبّ۪يۜ"

"Rabbimin merhameti olmasa nefis, kötülüğü emreder durur."

Yusuf 12/53.

Rahmet kanatları olmasaydı acziyet, damarlarımıza ilişir dururdu. Kalp, fıtratını terk eder memuru oldukça o zâlimin. Sonunda kalp, fıtrat sancılarını çekse de zulümden kurtulamaz.

"Âciz kaldım zâlim nefsin elinden

Şol dünyanın lezzetine doyamaz

Eynine almıştır gaflet gömleğin

Ömrün gelip geçtiğini bilemez"

Sadece "öze dönüş"le kurtulabilirken kişi, özden özge tüm kapıları kendisine açmıştır. Kulluğu kime yaptığını hatırlayamamakta; mâsivânın mabedlerinde Sultan'dan habersiz gelip geçmektedir.

"İlahi gaflet gömleğin giyene

Müslüman der misin nefse uyana

Kazanıp kazanıp verir ziyana

Hakk yolunda bir pula kıyamaz"

 

Oturduğu makam, cebindeki pulun kulu olarak sürdüregeldiği oyun ve eğlence bittiğinde, "game over" denilip rûhu geldiği yere döndüğünde, sıkı sıkıya bağlı kaldıklarının hiçbirinin esâmesi okunmayacaktır.

Yolu bilenin izini takip etmeden yolculuk yapıp vuslatı istemektedir. Kılavuzsuz yolun, rotasız istikametin, usulsüz hayatın ahiret semeresi elbette olmayacaktır.

"Sağlığında ayet hadis nesine

Son deminde muhtaç olur sesine

İletip koyacaklar makberesine

Oğlum kızım malım kaldı diyemez

 

İlahi miskince adem oğlanı

Varıp tutmaz bir mürşidin elini

Helal haram kazandığı malını

Ele nasib eder kendi yiyemez

 

İlahi gafletten uyar gözümü

Dergahında kara etme yüzümü

Yunus eydür gelin tutun sözümü

Dünya seven ahireti bulamaz"